از ویژگی های بلدرچین ها باید بگوئیم؛ پرنده هایی کوچک و دوست داشتنی هستند که دارای رنگ های متنوع بوده و بسیار پر انرژی اند. این پرنده ها به مرور زمان جایگاهی ویژه در اکوسیستم طبیعی و زندگی انسان ها پیدا کرده اند. بلدرچین ها، برخلاف اندازه کوچک شان نقش های بزرگی در طبیعت ایفا می کنند که نیازمند بررسی است. در ادامه برایتان ثابت خواهیم کرد که پرورش بلدرچین ها نه تنها به دلیل سرعت رشد بالا و تولید تخم های اقتصادی شان رواج پیدا کرده است، بلکه به دلیل نیازهای کمتر موردتوجه قرار گرفته و سازگاری با محیط های مختلف به یکی از گزینه های محبوب در صنعت پرورش طیور تبدیل شده است. لذا، به منظور کسب اطلاعات بیشتر درباره این پرنده ها در ادامه ما را همراهی کنید؛
خرید تخم نطفه دار انواع پرندگان از جمله تخم نطفه دار بلدرچین در گونه های مختلف از شرکت آذر جوجه در عمده فواصل سال امکان پذیر می باشد ،جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره های درج شده در سایت azarjooje.net مراجعه نمایید و از مشاوره های رایگان کارشناسان مجموعه بهرمند شوید .
معرفی گونه و انواع بلدرچین
به طور کلی، بلدرچین ها پرنده هایی از خانوده تراکیسیده ها و جنس کوتورنیکس هستند و بیش از 30 گونه مختلف در سراسر جهان دارند؛ این پرنده ها بسیار کوچک بوده و همچون دیگر تمامی پرنده ها بال دارند. همچنین، در بخش های مختلف جهان شاهد رنگ های متنوعی در پرهای آنها خواهید بود که برای استتار در آن محیط مورد انتخاب طبیعی قرار گرفته اند. حال بیایید تا شما را با شناخته شده ترین گونه های بلدرچین ها آشنا کنیم که عبارتند از؛
بلدرچین های ژاپنی که رایج ترین گونه های بلدرچین برای پرورش صنعتی و خانگی می باشند. زیرا، به سرعت رشد می کنند و به سن بهره برداری می رسند. رنگ پرهای این پرنده های دوست داشتنی قهوه ای روشن با لکه های تیره است. همچنین، قابلیت سازگاری بالایی با محیط های پرورشی دارند. تخم این پرنده ها کوچک بوده و بسیار خوشمزه است.
بلدرچین های اروپایی که گونه ای وحشی هستند و بیشتر در اروپا و غرب آسیا یافت می شوند. این گونه از بلدرچین ها، مهاجرت های فصلی دارند و به همین دلیل، بیشتر برای شکار و تحقیقات زیست شناسی مورد استفاده قرار می گیرند.
بلدرچین های صحرایی که در آفریقا و مناطق گرمسیری یافت می شوند و به دلیل مقاومت بالای بدنی شان در برابر شرایط خشک و کم آبی در برخی از مناطق جهان پرورش داده می شوند.
گونه های دیگری نیز، وجود دارند که کمتر رایج اند؛ مثلا بلدرچین های سنگی و بلدرچین هیمالیا بیشتر در مناطق خاصی از جهان زندگی می کنند و کمتر احتمال دارد تا در محیط های پرورشی خانگی یا صنعتی شاهد حضور یکی از آنها باشید.
در مجموع، تنوع گونه های بلدرچین موجود در جهان با ویژگی های ظاهری مختص خود باعث شده تا نه تنها از لحاظ زیست شناسی بسیار جذاب به نظر برسند، بلکه در صنعت پرورش و تحقیقات علمی هم جایگاه ویژه ای پیدا کنند.
تخم نطفه دار بلدرچین کالیفرنیایی
ویژگی های بلدرچین بر مبنای زیستگاه ایده آل
بلدرچین ها پرندگانی هستند که معمولا در مناطق باز، نیمه باز و متنوع زیستی زندگی می کنند. یعنی، بیشتر آنها در چمنزارها، مزارع کشاورزی، مراتع، دشت های نیمه خشک و لبه جنگل ها یافت می شوند. اما در یک جمع بندی کلی، ویژگی های اصلی زیستگاه های طبیعی بلدرچین ها عبارتند از؛
دارا بودن پوشش گیاهی کوتاه و پراکنده تا پرنده بتواند در میان گیاهان و بوته ها پنهان شود و بدین وسیله از شکارچیان در امان بماند. همچنین، فضای کافی برای حرکت و تغذیه داشته باشد.
امکان دسترسی راحت به آب و غذا وجود داشته باشد؛ به طور کلی، مناطق نزدیک به منابع آب یا محل هایی که حشرات، دانه ها و گیاهان کوچکی در آنها موجود باشد، برایشان حیاتی است.
دارای دمای هوای معتدل باشد؛ چرا که بیشتر گونه های بلدرچین ها در مناطق معتدل تا نیمه گرمسیری رشد می کنند و از قرار گرفتن در سرما یا گرمای شدید پرهیز می کنند.
زیستگاه های بلدرچین ها
حال می خواهیم بگوییم که بلدرچین ها از همان آغاز در دوره های مختلف پیدایش در چه جاهایی از جهان زندگی می کرده اند. در گذشته، گونه های بلدرچین اروپایی به صورت گسترده در اروپا تا بخش هایی از آسیای غربی ساکن بوده و بیشتر در مزارع و دشت ها دیده شده اند. در حالی که امروزه، به دلیل توسعه کشاورزی صنعتی و کاهش پوشش گیاهی شاهد کاهش جمعیت آنها در برخی از مناطق می باشیم. نوع دیگری از بلدرچین ها به نام بلدرچین های ژاپنی در طبیعت شرق آسیا و ژاپن پراکنده شده اند. البته، این گونه بیشتر در مناطق کشاورزی و چمنزارها زندگی می کنند و به دلیل رواج پرورش صنعتی، در حال حاضر در بسیاری از کشورهای دیگر نیز، یافت می شوند. بعلاوه، گونه هایی همچون بلدرچین های صحرایی نیز، در آفریقا و شبه جزیره عربستان زندگی می کنند. زیستگاه این پرنده ها معمولا شامل مراتع خشک، مناطق نیمه بیابایی و پوشش گیاهی پراکنده می باشد.
به طور کلی، بسیاری از فعالیت های انسانی همچون شخم زدن مزارع، استفاده از آفت کش ها، گسترش شهرسازی و از بین بردن مراتع طبیعی باعث کاهش زیستگاه های طبیعی این پرنده ها شده است. با این حال، پرورش بلدرچین ها در محیط های کنترل شده باعث شده تا برخی از این گونه ها بتوانند در سراسر جهان، حتی در مناطقی که قبلا حضور نداشتند هم زندگی و تکثیر نمایند. در مورد زندگی در طبیعت باید بگوییم که بلدرچین ها همواره به زیستگاه های باز دارای پوشش گیاهی کوتاه و منابع غذایی متنوع وابسته بوده اند و هر گونه دستکاری انسانی در طبیعت بیشترین تاثیر را بر پراکندگی و جمعیت آنها داشته است.
رفتارها و ویژگی های بلدرچین
گفتیم که بلدرچین ها پرنده هایی کوچک هستند. با این وجود باز هم یک سری از رفتارهای اجتماعی و الگوهای جالبی از سر آنها سر می زند که باعث تمایزشان با دیگر گونه های پرندگان می گردد. در ادامه این بخش می خواهیم تا نمونه هایی از این رفتارها را برایتان بازگو کنیم؛
مورد اول، ساختار اجتماعی و جمعیت آنهاست؛ این پرنده ها موجوداتی اجتماعی هستند و نمی توانند به تنهایی زندگی کنند. در طبیعت نیز، بلدرچین ها به صورت گروه های کوچک یا متوسط در کنار هم زندگی می کنند و به دفاع یا جستجوی غذا می پردازند. به طور کلی، اگر بخواهیم دقیق تر درباره این موضوع صحبت کنیم، باید بگوییم که بلدرچین ها معمولا گله هایی 5 تا 20 نفره تشکیل می دهند. البته، شما این وضعیت را بیشتر در فصول غیر تولیدمثلی آنها خواهید دید. در جامعه بلدرچین ها اعضای گروه معمولا با صداها و حرکات بدنی همچون نمایش بال ها و پرها با هم ارتباط برقرار می کنند که روندی بسیار جالب توجه است.
حال بیایید تا نحوه جستجوی غذا در بلدرچین ها را بررسی نماییم؛ بلدرچین ها معمولا در کف زمین و در میان گیاهان و بوته های کوتاه روی آن به دنبال غذا می گردند. این پرنده ها توانایی جمع آوری غذاهایی همچون دانه ها، حشرات و گیاهان کوچک را به صورت فردی دارند. همچنین، گاهی گروهی به جستجوی غذا می پردازند که این رفتارشان امنیت آنها را بالا برده و احتمال شکار شدنشان توسط شکارچیان را پایین می آورد.
حال، نوبت به بررسی رفتارهای تولیدمثلی در بلدرچین ها رسید؛ پرنده های نر در فصل جفتگیری شروع به آوازخوانی زیبا می کنند و بال های خود را به نمایش در می آورند تا هم قلمروی خود را تعیین کنند و هم توجه ماده را برای جفتگیری جلب نمایند. ماده ها پس از جفتگیری، سریعا اقدام به لانه سازی می کنند و پیش از آن، به دنبال محل هایی پنهان و امن در میان گیاهان می گردند. وقتی محل موردنظر را یافتند، شروع به ساخت لانه در آن می کنند. نوع ماده 7 تا 12 روز پی از جفتگیری تخم های نطفه دار می گذارد و در قفس جمع می کند. سپس، به طور غریزی در زمان مشخص بر روی تخم ها می خوابد تا به جوجه تبدیل شوند. جوجه ها پس از چند روز از تولد، شروع به دنبال کردن مادر خود می کنند و رفتارهای غذایی را از وی یاد می گیرند.
در میان بلدرچین ها، گونه هایی وجود دارند که مهاجر هستند و از جمله آنها می توان به بلدرچین های اروپایی اشاره نمود. چنین پرنده هایی در فصول سرد سال به مناطق گرمتر مهاجرت می کنند. البته، گاهی در برخی از گونه های غیرمهاجر بلدرچین ها نیز، جابجایی های فصلی برای یافتن منابع غذایی و مکان های امن مشاهده می شود.
مورد آخر مربوط به نحوه ارتباط گیری بلدرچین ها با انسان و پرورش آنهاست؛ حال بگذارید خیالتان را راحت کنم! بلدرچین ها خوی انسانی را دوست دارند و به راحتی با انسان ها سازگار می شوند. توجه داشته باشید که مجموعه رفتارهایی که در بالا درباره آنها صحبت کردیم، در پرورش خانگی بلدرچین ها نیز، به همین شکل از آنها سر می زنند. مثلا اینکه در هنگام شروع به جفتگیری پرنده های نر آواز خوانی می کنند و ماده ها تخمگذاری می کنند و بر روی تخم ها می خوابند. اما گله ها در خانه معمولا کوچک ترند و این مسئله هیچ مشکلی برای بلدرچین ها ایجاد نمی کند. همچنین، در محیط های کوچک خانگی پرنده ها بسیار کمتر به رفتارهای خشونت آمیز و دفاعی روی می آورند. بنابراین، اگر به دنبال یک حیوان خانگی کوچک و بی درسر و کم هزینه می گردید، باید بگوییم که بلدرچین ها گزینه ای ایده آل برای شما هستند که افزون بر موارد گفته شده می توانند برای شما تخم تولید کنند، شما را سرگرم نمایند، از شر حشرات موذی نجاتتان دهند، با آوازشان روحتان را نوازش نمایند و … . در مواردی دیده شده است که انسان آموزش هایی را به بلدرچین خود می دهد و همچون دیگر پرندگان زینتی با آنها خو می گیرد. به نظر می رسد که بلدرچین ها پرندگانی زیرک و دقیق باشند.
پرورش بلدرچین
ظاهر بلدرچین ها چگونه است؟
به صورت جامع، بلدرچین ها پرندگانی بسیار کوچک هستند که اندامی جمع و جور و پرهایی رنگارنگ دارند که آنها را برای استتار در طبیعت مناسب می کند. اما به صورت جزئی مهمترین ویژگی های ظاهری و بدنی این پرنده های دوست داشتنی عبارتند از؛
طول بدنی بلدرچین ها معمولا بین 15 تا 20 سانیمتر می باشد و اگر آنها را وزن کنید، ترازو عددی مابین 90 تا 150 گرم را به شما نشان خواهد داد. البته، به نظر می رسد که این بدن کوچک و فشرده به صورت طبیعی برای هدفی خاص بدان ها داده شده است؛ شاید دلیل این موضوع آن باشد که پرنده ها بتوانند در طبیعت به راحتی در میان گیاهان حرکت کنند و از دست شکارچیان خود را مخفی نگه دارند.
مورد بعدی، مربوط به پرها و رنگ بندی آنهاست؛ به طور معمول، پرهای این گونه از پرنده ها شامل ترکیبی از رنگ های قهوه ای، خاکستری، سفید و لکه های سیاه رنگ می باشد. این نوع رنگ بندی باعث استتار بهتر و موثرتر پرنده در محیط های طبیعی مانند چمنزارها و مراتع می شود. البته، درمورد گونه های دیگر به ویژه بلدرچین های ژاپنی باید بگوییم که این پرنده ها با توجه به ژنتیک خود الگوهای رنگی متنوع تری در بدن خود دارند و در پرورش های خانگی به صورت نژادهای رنگی خاص دیده می شوند.
سر بلدرچین ها هم کوچک است و گرد! که با چشم هایی بزرگ و برجسته زیبا تر دیده می شود. این چشم ها دید وسیع و دقیقی برای شناسایی و تشخیص شکارچی ها فراهم می نمایند.
وقتی به چهره بلدرچین ها نگاه می کنید، بعد از چشم توجهتان به منقارش جلب خواهد شد که کوتاه و به شکل مخروط است. پرنده با این منقار به جمع آوری دانه ها و حشرات و سیر کردن شکم خود و جوجه هایش می پردازد.
بلدرچین ها بال هایی کوتاه و دایره مانند دارند که با آنها نمی توانند برای مسافت های طولانی به پرواز درآیند. این یعنی، پرواز این پرنده ها سریع و کوتاه مدت است. این پرنده ها به هنگام احساس خطر و به منظور فرار کردن از دست شکارچیان در نزدیکی سطح زمین و به طور کوتاه پرواز می کنند.
پاهای بلدرچین ها از نظر اندازه بسیار کوچک هستند. اما، اگر بخواهیم آنها را از نظر قدرت بسنجیم باید بگوییم که این پرنده پاهایی قوی دارد که آنها را برای دویدن سریع و کندوکاو در زمین مناسب می نماید. همچنین، انگشتان پاهایشان ناخنهایی کوچک و قوی دارند تا بتوانند به سرعت در کندن زمین و برقراری تعادل به پرنده کمک کنند.
نوع نر بلدرچین ها، معمولا دارای پرهایی به رنگ روشن تر هستند که در قسمت قفسه سینه و بال ها دارای طرح های مشخص تری می باشند. این رنگ ها در جذب ماده در فصل جفتگیری بسیار مهم اند.
ماده ها پرهایی به رنگ خاکستری و قهوه ای روشن دارند که باعث راحت تر پنهان شدن آنها به هنگام تخمگذاری و لانه سازی می شود.
تغذیه و رژیم غذایی بلدرچین
قبل از هر چیزی لازم است تا بدانید که تغذیه بلدرچین ها تاثیر مستقیمی بر روی رشد، تخمگذاری و سلامتی شان دارد. بعلاوه، بلدرچین ها پرنده هایی همه چیزخوارند و رژیم غذایی آنها ترکیبی از دانه ها گیاهان و حشرات می باشد. البته، بسته به گونه مورد مطالعه و محل زندگی ممکن است نوع غذایشان کمی متفاوت با همدیگر باشد. اما، اصول کلی به شرح زیر است؛
بلدرچین ها در طبیعت از انواع دانه ها همچون گندم، ذرت، جو و برنج تغذیه می کنند.
بلدرچین های آزاد گاها به مصرف حشرات و بی مهرگان کوچکی همچون جیرجیرک ها، مورچه ها، کرم ها و … روی می آورند که منبع مهمی از پروتئین برای رشد و تولیدمثل آنها هستند.
بلدرچین هایی که در محیط های طبیعی زندگی می کنند، از گیاهان و سبزیجاتی مثل جوانه ها، برگ های نرم و گیاهان هرز تغذیه می کنند تا بدین وسیله، به تامین ویتامین ها و مواد معدنی موردنیاز بدنشان کمک کنند.
گاهی میوه های نرم و کوچکی مانند توت ها برای تامین قند طبیعی و برخی از ویتامین های موردنیاز بدن توسط پرنده های آزاد مصرف می شوند.
در پرورش های صنعتی و یا خانگی که پرنده ها در محیط بسته اند، بلدرچین ها معمولا با موادغذایی آماده و مخصوص نژاد خود تغذیه می شوند که شامل پروتئین، کلسیم، ویتامین ها و مواد معدنی است.
شما باید در غذای مصرفی جوجه های بلدرچینی که پرورش می دهید، حدود 28 تا 30 درصد پروتئین گنجانده باشید. این مقدار برای پرنده های بالغ بین 20 تا 25 درصد می باشد.
توجه داشته باشید که کلسیم و فسفر به خصوص برای تخمگذاری ماده ها ضروری است تا تخم هایی با پوسته محکم تولید کنند.
به صورت دائم آب بلدرچین ها را کنترل کنید تا موجود، تازه و تمیز باشد.
به رژیم غذایی بلدرچین ها دقت کنید تا متعادل و غنی از پروتئین و ویتامین ها باشد.
برای ایجاد تنوع غذایی حتما به برنامه غذایی آنها گیاهان و سبزیجات را اضافه نمایید.
برای تخمگذاری بهتر از مکمل های کلسیمی همچون پودر صدف یا سنگ آهنگ استفاده کنید.
از دادن غذاهای شور، چرب یا شیرین به پرنده های خود بپرهیزید.
حواستان باشد که سبزیجات پوسیده یا کپک زده می توانند باعث بیماری در پرنده هایتان شوند.
همچنین، اگر دانه های بزرگ و سخت را به پرنده هایتان بدهید ممکن است نتوانند آنها را خرد کنند.
در نهایت، در محل زندگی بلدرچین ها به هیچ وجه از آفتکش ها و یا سموم استفاده نکنید تا پرنده هایتان دچار مسمومیت شدید و در نهایت، مرگ ناگهانی نگردند.
بلدرچین
مزایای پرورشی بلدرچین
به نظر می رسد که پرورش بلدرچین ها به دلایل متعددی در سراسر جهان محبوبیت پیدا کرده است. این پرنده های زیبا و کوچک با نیازهای غذایی کم و بازده بالایشان هم برای پرورش صنعتی و هم خانگی مناسب اند. اما مهمترین مزایای پرورش آنها به شرح زیر برایتان آورده شده اند؛
این پرنده ها برای شما تخم هایی تولید می کنند که با وجود کوچک بودن، بسیار مغذی بوده و ارزش غذایی بالایی دارند؛ زیرا، سرشار از پروتئین، ویتامین ها و مواد معدنی می باشند.
گوشت بلدرچین گوشتی بسیار کم چرب، نرم و خوش طعم است و برای مصارف انسانی و فروش در بازار مناسب می باشد. این گوشت، مشتریان خاص و قیمت خوبی دارد.
از آنجایی که بلدرچین ها جثه کوچکی دارند، شما برای پرورش آنها به فضای کم و محیطی کنترل شده نیاز خواهید داشت. لذا، باید بگوییم که پرورش این پرنده ها حتی در مناطق کوچک یا آپارتمانی امکان پذیر است.
این پرنده ها معمولا روزانه آب و غذای کمتری مصرف می کنند و بازده تولید نسبتا بالایی دارند.
بلدرچین ها معمولا سرعت رشد بالایی دارند و در عرض 4 تا 6 هفته به سن بلوغ می رسند. در این زمان، ماده ها شروع به تخمگذاری می کنند. دقت کنید که تخمگذاری منظم و فراوان باعث بازده اقتصادی سریع می شود.
این پرندگان به راحتی با اقلیم های معتدل و نیمه گرمسیری سازگار می شوند و بدن آنها در برابر ابتلا به بیماری های مختلف بسیار مقاوم است. افزون بر این، توانایی زندگی در شرایط مختلف نیز، باعث شده تا پرورش این پرنده ها از سایر نژادها راحت تر باشد.
علاوه بر استفاده خوراکی، شما می توانید به پرورش بلدرچین ها به عنوان یک منبع درآمد پایدار برای خانواده تان نیز، نگاه کنید.
این پرنده ها به منظور سرگرمی و آموزش نیز، پرورش داده می شوند.
همچنین، جثه کوچک بلدرچین ها، تولید سریع و رفتار قابل مطالعه شان باعث محبوبیت آنها در تحقیقات زیست شناسی و ژنتیک شده است.
سخن آخر
اکنون می دانید که بلدرچین ها پرندگانی کوچک اما بسیار ارزشمند هستند که نقش مهمی در اکوسیستم طبیعی ایفا می کنند. این موجودات دوست داشتنی از نظر اقتصادی، تغذیه ای و پژوهشی برای انسان ها اهمیت زیادی دارند؛ شاید دلیل این محبوبیت جهانی تنوع گونه ها، سازگاری با محیط زیست های مختلف و نیز، بازدهی بالا در تولیدمثل و تخمگذاری باشد. به همین جهت است که مسئله حفاظت از زیستگاه های طبیعی این گونه و توجه به نیازهای غذایی و بهداشتی آنها برای حفظ جمعیت و پایداری اکوسیستم ضروری است. شما هم می توانید با کسب آگاهی و مدیریت صحیح کاری کنید که این پرنده ها هم در طبیعت و هم در محیط های پرورشی به بهترین شکل به زندگی خود ادامه دهند و نسل های آینده نیز، بتوانند از ارزش های بی نظیر آنها بهره مند گردند. تنها کافی است برای شروع این مقاله را بخوانید و به مطالب آن پایبند باشید؛