انسان ها برای مدت های طولانی باور داشتند که قوها پرندگانی سفیدند! این باور آنقدر محکم بوده که حتی به صورت ضرب المثل به زبان آورده می شد. اما، روزی در جایی دور در قاره اروپا پرنده ای با پرهای مشکی اش این باور را فرو ریخت.ویژگی های قوی سیاه بسیار منحصر به فرد و جذاب است قوی مشکی موجودی مرموز، آرام و در عین حال متفاوت است که نگاه زیست شناسان به قوها را تغییر داد.
به طور کلی، قوهای سیاه گونه ای نادر از پرندگان هستند که به عنوان یکی از ناشناخته ها و شگفتی های جهان اند. این پرندگان تا وقتی دیده نشوند، وجودشان قابل انکار است. لذا، جهت از بین بردن این انکارها در این مقاله، سفری خواهیم داشت به دنیای اسرارآمیز قوهای سیاه. توصیه می کنیم همراهمان باشید تا با این پرندگان زیبا و خاص آشنا شوید؛
خرید تخم مرغ نطفه دار انواع پرندگان از جمله تخم نطفه دار قوی سیاه از شرکت آذرجوجه در عمده فواصل سال امکان پذیر می باشد .شما نیز می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره های درج شده در سایت azarjooje.net تماس برقرار نمایید.
ویژگی های قوی سیاه کدامند ؟
قوها از کهن ترین پرندگان آبزی جهان به شمار می روند و پیشینه حضورشان بر روی کره زمین به میلیون ها سال پیش باز می گردد. براساس شواهد به دست آمده از فسیل ها، اولین قوها در دوره میوسن بر روی نیمکره شمالی زمین زندگی می کرده اند. با گذشت زمان، قوها تکامل یافتند و به دلیل ظاهر جذابشان خیلی زود توجه انسان های اولیه را به خود جلب کردند. براساس شواهد تاریخی اولین قوها پرهایی سفید رنگ داشتند. قو سیاه در نتیجه یک تغییر ناگهانی و در طی مسیر طبیعی تکامل به جایگاه خود رسیده است. این گونه، پرنده ای بومی استرالیاست و به طور طبیعی در همانجا تکامل پیدا کرده است. در سال 1697 میلادی، کاوشگران هلندی برای نخستین بار قوهای سیاه را در غرب این قاره مشاهده و ثبت نمودند. این کشف، یکی از باورهای بزرگ علمی را زیر سوال برد. در واقع، قوهای سیاه از نظر زمانی بعد از قوهای سفید به وجود نیامده بودند. بلکه، تنها در منطقه ای جداافتاده و به دور از دید جهان غرب تکامل یافته بودند.
همچنین، باید بگوییم که تفاوت رنگ پرهای قوهای سیاه یک ناهنجاری طبیعی نیست؛ بلکه به دلیل ساختار ژنتیکی میازن بالای ملانین در بدن آنهاست که رنگ پرهایشان سیاه شده است.
پرنده قو سیاه
ویژگی های ظاهری قوی سیاه
در این بخش، قرار است تا ویژگی های ظاهری قوهای سیاه را با هم بررسی کنیم. این موارد، عبارتند از؛
پرهای این پرنده ها، کاملا مشکی و براق بوده و در مقابل نور آفتاب، بازتابی بنفش یا سبزگونه دارند. این رنگ سیاه به دلیل وجود مقدار بالای رنگدانه ملانین در پرهای آنهاست و یکی از بارزترین تفاوت هایشان با قوهای سفید به شمار می رود.
گردن این قوها، بسیار بلند، باریک و انعطاف پذیر بوده و به شکل «اس انگلیسی» خم می شود. تفاوت در آنجاست که گردن قوهای مشکی نسبت به بسیاری از قوهای سفید کشیده تر و نمایان تر به نظر می رسد.
درمورد منقار باید بگوییم که منقار این پرنده ها به رنگ قرمز روشن تا تیره است و معمولا نوک آن به رنگ سفید یا خاکستری روشن دیده می شود. این تفاوت رنگ بین منقار قرمز و پرهای مشکی زیبایی قوها را دو چندان می کند.
چشم این قوها، رنگی تیره دارد و در برخی موارد، می توانید حلقه ای روشن را در اطراف مردمک آن ملاحظه کنید که به افزایش قدرت دید در محیط های آبی کمک می کند.
قوهای سیاه، پرندگانی با جثه بزرگ اند که طول بدنشان بین 110 تا 140 سانتی متر تغییر می کند. همچنین، وزن بدن آنها نیز، بین 3.5 تا 6 کیلوگرم است.
طول بال این نژاد از پرنده ها، بین 1.6 تا 2 متر می باشد. بعبارتی، این پرندگان بال هایی پهن و قدرتمند دارند که به هنگام پرواز صداهای خاصی ایجاد می نمایند.
پاها به رنگ سیاه و یا خاکستری تیره بوده و دارای پرده ای در بین انگشتان می باشد که آنها را برای شنا در آب های آرام و تالاب های مناسب می کند.
در این نژاد از پرنده ها، نوع نر و ماده ظاهری بسیار شبیه به هم دارند. اما، نرها کمی بزرگ تر و گردن بلندتر بوده و منقار ضخیم تری دارند.
انواع نابالغ و یا جوجه قوهای مشکی، در بدو تولد به رنگ خاکستری روشن یا قهوه ای مایل به خاکستری هستند و به تدریج، پرهایشان مشکی تر می شود.
زیستگاه طبیعی قوی سیاه
زیستگاه طبیعی قوهای سیاه، تالاب ها، دریاچه ها، رودخانه های آرام و آبگیرهای کم عمق می باشد. زیرا، این مناطق هم پوشش گیاهی کافی دارند و هم از جریان تند آب دور می باشند. به طور معمول، این قوها آب های شیرین را برای زندگی ترجیح می دهند اما، می توانند در آب های شور نزدیک سواحل و مصب رودخانه ها نیز، زنده بمانند.
توجه داشته باشید که در محل زندگی قوهای سیاه باید گیاهان آبزی همچون نی ها، علف های غوطه ور و گیاهان حاشیه ای وجود داشته باشند. چرا که این موارد، منبع اصلی تغذیه این پرنده ها بوده و نیز، برای لانه سازی و پنهان نمودن جوجه ها به کار می روند.
پراکندگی جغرافیایی قوی مشکی
همانگونه که پیش تر گفته شد، قوهای سیاه پرندگانی بومی استرالیا بوده و در بیشتر ایالت های این کشور مخصوصا در جنوب و شرق استرالیا به وفور یافت می شوند. علاوه بر این، می توان جمعیت هایی طبیعی و یا نیمه طبیعی از این پرنده را در جزیره تاسمانی نیز، یافت.
قوهای سیاه، به دلیل زیبایی ظاهری که دارند به کشورهای مختلفی از جهان معرفی شده اند و به همین دلیل، امروزه می توان تعدادی از آنها را در بخش هایی از اروپا «همچون بریتانیا، هلند و آلمان»، نیوزیلند و برخی از بخش های آمریکای شمالی پیدا کرد. بنابراین، پراکندگی این پرنده ها در مناطق مذکور نتیجه دخالت انسان است نه مهاجرت طبیعی. این گستره جغرافیایی نشان می دهد که قوهای سیاه با وجود منشا محدودشان توانایی سازگاری بالایی با محیط های آبی مناسب در نقاط مختلف جهان دارند.
رفتار اجتماعی قوی سیاه
قوهای سیاه، پرندگانی آرام، با وقار و اجتماعی هستند. اما، در عین حال رفتاری هوشمندانه و قلمروطلب از خود نشان می دهند. این پرندگان، به صورت جفت های پایدار یا گروه های کوچک زندگی می کنند و پیوند جفتی آنها بسیار قوی است؛ به گونه ای که جفت ها می توانند سال ها کنار هم باقی بمانند. این وفاداری رفتاری، یکی از شاخص ترین ویژگی های اخلاقی قوهای سیاه به شمار می رود و نقش مهمی در موفقیت زادآوری شان دارد.
مورد بعدی این است که قوهای سیاه موجوداتی کم صدا و ارتباط محور هستند. این قوها، بیشتر از صداهای بم، آرام و گاه سوت مانند برای برقراری ارتباط با جفت یا اعضای گروه استفاده می کنند. همچنین، زبان بدن این پرندگان اهمیت زیادی دارد؛ حرکاتی همچون خم کردن گردن، بازکردن بال ها و یا شنا کردن موازی با جفت هر کدام پیام مشخصی را به پرنده دیگر ارسال می نماید.
حال نوبت به بررسی خلق و خوی قوهای سیاه می رسد؛ این پرنده ها در شرایط عادی موجوداتی صلح جو هستند و اصلا به پرخاشگری متوسل نمی شوند. اما، در فصل تولیدمثل رفتاری کاملا متفاوت از خود نشان می دهند. در این هنگام، قوهای سیاه به شدت قلمروطلب و محافظه کار می شوند و نسبت به هر چیزی رفتارهای دفاعی نشان می دهند. از جمله این رفتارها می توان کشیده کردن گردن، صداسازی، بازکردن بال ها و حتی حملات کوتاه را نام برد که نوعی رفتار بازدارنده هستند.
نکته دیگر این است که قوهای سیاه والدینی بسیار مسئولیت پذیر هستند؛ هر دو والد در ساخت لانه، خوابیدن بر روی تخم ها و مراقبت از جوجه ها نقش فعالی دارند. جوجه ها پس از تولد بین والدین بر روی آب شنا می کنند و حتی گاهی ممکن است بر پشت آنها سوار شوند. این سطح از مراقبت، نشان دهنده ساختار خانوادگی قوی در بین پرندگان این گونه است.
حال، در پایان می خواهیم از سازگاری بدنی این پرنده ها صحبت کنیم؛ پرندگان این نژاد، بسیار انعطاف پذیر و یادگیرنده هستند. این قوها حتی می توانند به تدریج به حضور انسان در محیط زندگیشان نیز، عادت کنند. البته، به شرطی که احساس تهدید نداشته باشند. با این حال، بارزترین مشخصه رفتاریشان استقلال رفتاری است. یعنی شما نمی توانید به راحتی آنها را اهلی کنید.
خصوصیات قوی سیاه
رژیم غذایی قوهای مشکی در طبیعت و فضای بسته
قوهای سیاه در طبیعت یک رژیم غذایی مختص خود را دارند که تقریبا تمامی نیازهای بدنی آنها را تامین می کند. کمبود هر یک از این مواد در محیط زندگی این پرنده ها باعث بروز کمبود های غذایی، بیماری و حتی مرگ این پرنده ها خواهد شد. قوهای سیاه برای رفع نیازهای تغذیه ای خود به موارد زیر نیاز دارند؛
– گیاهان آبزی و علوفه طبیعی
در طبیعت قوهای سیاه به طور عمده گیاهخوارند و از گیاهان آبزی همچون علف های غوطه ور، جلبک ها، برگ و ساقه نی ها و گیاهان حاشیه تالاب ها تغذیه می کنند. آنها گردن بلند خود را در آب های کم عمق وارد کرده و بخش های نرم گیاهان را جدا می کنند و سپس می خورند.
اما در محیط های مصنوعی تحت کنترل انسان لازم است تا حتما یونجه تازه، شبدر، برگ کاهو، اسفناج، برگ چغندر و سبزی های تازه در دسترس پرنده قرار دهید. آب تازه را نیز، فراموش نکنید.
– دانه ها و غلات
بخش مهمی از انرژی موردنیاز بدن قوهای سیاه را در طبیعت، مصرف دانه های گیاهان تالابی، بذر علف ها و بقایای گیاهی اطراف آبگیر تامین می کند.
برای مصرف در محیط سالن نگهداری ذرت خرد شده، گندم، جو و مخلوط غلات مخصوص پرندگان آبزی گزینه های مناسبی هستند. در این مورد، بهتر است تا از غلات خیسانده و یا نیم پز برای تغذیه پرنده هایتان استفاده کنید تا هضم آنها آسان تر گردد.
– منابع پروتئینی طبیعی
در طبیعت، قوهای سیاه گاهی از حشرات آبزی، حلزون های کوچک، کرم ها و سخت پوستان ریز تغذیه می کنند. اما، نکته اینجاست که پرنده کاملا به صورت انتخابی و محدود در فصل رشد و برای تامین نیاز جوجه هایش به مصرف این موارد می پردازد.
در داخل سالن محل نگهداری، می توانید به عنوان جایگزین از حشرات خشک شده، کرم آردی و دان مخصوص پرندگان آبزی استفاده کنید. دقت کنید که مصرف این نوع پروتئین حتما به صورت کنترل شده باشد تا به سلامتی کبد و دستگاه گوارشی آسیب نرسد.
– ریشه ها و ساقه های نرم گیاهان
قوهای سیاه در طبیعت با نوک قوی خود ریشه ها و ساقه های نرم گیاهان آبزی حاشیه تالاب ها را از بستر گل آلود بیرون می کشند و می خورند. این بخش های گیاه سرشار از فیبر و مواد معدنی بوده و از این جهت، نقش مهمی در سلامتی دستگاه گوارشی پرنده ایفا می کنند.
لذا، در محیط های بسته لازم است تا از سبزیجات ریشه ای خردشده ای همچون هویچ، چغندر، سیب زمینی پخته بدون نمک و ساقه های نرم کرفس در غذای پرنده ها استفاده کنید.
– میوه ها و گیاهان آبدار
برخی از فصول وجود دارند که طی آن قوهای سیاه از میوه های افتاده درختان در اطراف آبگیرها و بخش های آبدار گیاهان استفاده می کنند که برای آنها نوعی منبع انرژی سریع محسوب می شود.
در محوطه نگهداری بسته، می توانید برای جبران نیاز پرنده به این مواد به طور محدود از میوه هایی همچون سیب، گلابی، هندوانه و خربزه استفاده کنید. اما دقت کنید که حتما بدون دانه و پوست باشند. همچنین، این میوه ها قند بالایی دارند، پس نباید در مصرف آنها زیاده روی کنید.
– مواد معدنی و مکمل های طبیعی
پرندگان این نژاد در طبیعت، از شن ریزه ها، صدف های ریز و مواد معدنی موجود در بستر تالاب ها استفاده می کنند تا به هضم غذا و استحکام استخوان هایشان کمک کنند.
بر همین اساس، باید در سالن قوهای مشکی در کنار غذا، از سنگ ریزه های مخصوص پرندگان، صدف خرد شده، پوسته تخم مرغ آسیاب شده و مکمل های معدنی مخصوص پرندگان استفاده کنید.
– جلبک ها و گیاهان ریز آبزی
قوهای سیاه در محیط های طبیعی از جلبک های سطحی و گیاهان ریز شناور روی آب و یا نزدیک سطح آب تغذیه می نمایند. این مواد سرشار مواد معدنی مناسب برای رشد پرهای پرنده ها هستند.
به همین دلیل، در محیط های بسته، می توان از مواد غذایی گیاهی مخصوص پرندگان آبزی یا مقدار کمی جلبک خشک استفاده نمود.
– بقایای گیاهی اطراف زیستگاه آبی
این قوها، در طبیعت از برگ های افتاده، جوانه ها و بقایای گیاهان در حاشیه تالاب ها برای تغذیه روزانه خود استفاده می کنند.
در مقابل، گزینه هایی همچون برگ کلم، برگ کاهو، برگ مو و علوفه تازه خرد شده برای محیط بسته بسیار ایده آل هستند.
– رژیم غذایی تکمیلی برای دوران رشد و تولیدمثل
در فصل تولیدمثل و جوجه آوری، قوهای سیاه به طور غریزی به دنبال مواد غذایی قوی تر و متنوع تری می روند تا انرژی لازم برای خود و جوجه هایشان را تامین کنند.
در حالی که در محیط بسته استفاده از دان مخصوص قوها یا پرندگان آبزی با پروتئین متوسط به همراه ویتامین های آ، د و ای به صورت دوره ای توصیه می شود.
اهمیت حفاظت از قوهای سیاه
قوهای سیاه، یکی از نماد های زیبایی نادر پرندگان آبزی به شمار می روند و نقش اکولوژیک بسیار مهمی را در تالاب ها و زیستگاه های آبی ایفا می کنند. این پرنده ها با تغذیه از گیاهان آبزی و بقایای گیاهی می توانند رشد بیش از حد گیاهان و جلبک ها را کنترل می کنند و به این ترتیب، تعادل اکوسیستم تالاب را حفظ می کنند. علاوه بر این، با حرکت بر روی آب و کف تالاب گل و لای بستر آب را جابجا نموده و باعث اکسیژن رسانی به لایه های پایین تر آب می شوند که برای زندگی ماهیان و دیگر موجودات آبزی امری بسیار حیاتی است. جوجه های نابالغ این قوها نیز، به عنوان منبع غذایی شکارچیان طبیعی در حلقه های زنجیره غذایی تالاب ها بوده و از این نظر اهمیت ویژه ای دارند.
مهمترین بخش آن است که قوهای سیاه به عنوان شاخص سلامتی اکوسیستم های آبی شناخته می شوند. بنابراین، کاهش جمعیت آنها می تواند هشداری از تخریب تالاب ها، آلودگی آب ها، ورود گونه های مهاجم و تغییرات آب و هوایی باشد. به همین دلیل، مسئله حفاظت از این گونه ها بسیار مهم است و دلایل آن عبارتند از؛
تخریب زیستگاه ها و کاهش مکان های امن برای زندگی و تولیدمثل بر اثر خشک شدن تالاب ها، تغییر مسیر رودخانه ها و توسعه شهری
آلودگی آب ها با ورود برخی از مواد شیمیایی، سموم و زباله ها به آب و غذای مصرفی قوها
نزدیک شدن بیش از حد انسان به زیستگاه های این پرنده ها به ویژه در فصل تولیدمثل و شکار غیرقانونی آنها
با توجه به موارد گفته شده در بالا، شما می توانید برای حفاظت از قوهای سیاه، یک سری اقدامات مراقبتی همچون ایجاد محیط های امن و کنترل شده در تالاب ها، محدود کردن دسترسی انسان ها در فصل تولیدمثل، حفظ کیفیت آب و نیز، برنامه های احیایی را در دستور کار خود قرار دهید. توجه داشته باشید که پرورش این گونه ها در محیط های بسته و باغ وحش ها می تواند به حفظ تنوع ژنتیکی و تامین جمعیت پشتیبان کمک کند تا در صورت بروز مشکل در طبیعت جمعیت این پرنده ها به طور کامل از بین نرود. در کل، حفاظت از این نژاد، برای سلامتی و پایداری کل اکوسیستم های آبی ضروری است و نشان می دهد که طبیعت چقدر زیبا و پر از رمز و راز است.
نکاتی برای نگهداری قوهای مشکی در فضای بسته
حال می خواهیم مجموعه ای از نکات را به شما ارائه دهیم که قطعا در نگهداری از قوهای سیاه در محیط های بسته به دردتان خواهد خورد. این نکات به ترتیب زیرند؛
این پرنده ها به محیطی امن و آرام نیاز دارند؛ بدین منظور، قفس یا آبگیر مصنوعی این پرنده ها باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا پرنده بتواند گردن خود را کاملا دراز کند و بال بزند. افزون بر این، محدودیت هایی همچون ارتفاع کم قفس و فضاهای تنگ یا محدود باعث استرس، کاهش رشد و بیماری های رفتاری می شود. همچنین، حواستان باشد که محوطه باید از شکارچیان خانگی مانند سگ یا گربه محفوظ بماند.
امکان شنا کردن برای این پرنده ها بسیار مهم است؛ زیرا، قوهای سیاه پرندگانی آبدوست هستند و نیاز دارند تا به طور روزانه چندین ساعت را در آب بگذرانند. البته، این آب باید تمیز و تازه باشد و عمق آن به اندازه ای باشد که پرنده بتواند به راحتی در آن شنا کند. بعلاوه، این آب باید حاشیه ای با بستر نرم داشته باشد تا پاهای پرنده آسیبی نبیند.
قوهای سیاه به نور طبیعی یا مصنوعی شبیه سازی شده نیاز دارند تا چرخه خواب و فعالیت طبیعی آنها حفظ شود.
دمای محیط زندگی این قوها باید معتدل باشد.
این پرندگان، موجوداتی بسیار آرام و حساس هستند. لذا، موارد استرس زا باعث خشم و استرس پرنده می شود.
شما باید آب و بستر محیط را به طور منظم تمیز کنید تا بدین وسیله، از رشد باکتری ها، قارچ ها و بیماری های پوستی یا گوارشی جلوگیری کنید. دقت کنید که حتما کف محل زندگی قوها زهکشی مناسبی داشته باشد تا آب به صورت راکد در آن جمع نشود.
قوهای سیاه برای حفظ سلامتی پرهای خود نیاز به شنا و دسترسی به آب دارند. به علاوه، گاهی ناخن و منقار آنها ممکن است بیش از حد بلند شود و نیاز به دامپزشک داشته باشند.
قوها در محل زندگی خود، به مکان های امن و سایه دار نیاز دارند تا در آنجا به استراحت بپردازند. افزون بر این، وجود سکوی نرم و یا حاشیه های گیاهی مصنوعی باعث کاهش استرس و شبیه سازی زیستگاه طبیعی می شود.
همه چیز در مورد قوی سیاه
سخن آخر
اکنون در پایان این مقاله می دانید که قوهای سیاه موجوداتی بسیار پیچیده اند و یکی از ظرافت های اکوسیستم آبی به شمار می روند. شناخت کامل این گونه ها مسیری برای کمک به بقای این گونه نادر بوده و سلامتی کل تالاب ها و محیط های آبی را تضمین می کند. دقت کنید که لازم است تا در طبیعت و محیط های بسته به صورت اصولی این پرنده ها را نگه دارید تا تنوع زیستی شان حفظ شود. بعلاوه، شما می توانید تخم نطفه دار و یا جوجه این پرنده ها را تهیه و به پرورش آنها بپردازید تا از این طریق هم سود های زیاد به شما برسد و هم به جلوگیری از انقراض آن کمک کنید.